Wij kennen Jaap uit de tijd dat we jarenlang samen bij De Vriendenploeg op zondagse ritjes op de racefiets reden. Het hoogtepunt van die ritten waren de stops halverwege. Twee koppen koffie, want bij De Vriendenploeg had iedereen recht op een tweede ronde, en een appelpunt met slagroom. Eerst nam Arie de week door voordat hij iemand anders het woord gaf. Als er iemand dan wat gezegd had, kakelde iedereen door elkaar heen. Jaap bekeek dit vanaf de zijlijn met een grote glimlach. Hij zag dat het goed was.
We hebben ons menigmaal verbaasd over de kracht die in het lijf van Jaap had. Had hij een avondje stevig doorgehaald, meldde hij zich toch om 9 uur bij het Heerenhuis, onze verzamelplaats. En dan daarna gewoon op kop fietsen hè. De jongens die zich de hele week een ongeluk trainden snapten er niets van. Voor Jaap was het de normaalste zaak van de wereld.
Elk jaar werd er een feestavond georganiseerd. Daarvan is er een die ons nog in het geheugen gegrift staat. Eerst met z’n allen sporten in De Wadden en daarna naar de tot feestlokatie omgebouwde boerderij aan de Noorderweg in Wijdewormer. En er was er van alles. Met hoeden, snorren en brillen dansten we in het rond. Naar dat feest keek Jaap ook steevast met veel plezier op terug.
Onvergetelijk was ons jaarlijkse verblijf met de ploeg in Oostenrijk. Legendarisch was het moment dat we in de feesttent terecht kwamen waar de brandweerkorpsen van Lienz en omgeving hun jaarfeest vierden. Nou, met behulp van enorme hoeveelheden Schnapps en Bier kunnen de Oostenrijkse brandweerlieden wel een feestje bouwen. Wij schoven naar binnen en na een tussenstop in de Schnappstent bereikten we de Bierstube. Hier werd het bestelde bier niet op dienstbladen uitgeserveerd, nee, er waren enorme houten gereedschapskisten waarin het schuimende gerstenat kon worden opgehaald. En Jaap had het druk; we zagen hem regelmatig als een bouwvakker op een stelling met in iedere hand een volledig gevulde gereedschapskist naar ons toelopen. Het was een hilarische, supergezellige avond. Jaap zei de volgende ochtend de historische woorden: “ik ben vannacht met een lach op mijn mond in slaap gevallen”.
Toen De Vriendenploeg werd opgeheven zagen we elkaar nog sporadisch als we weer eens toevallig een groepje bij elkaar hadden die op de fiets sprong. Ook toen hebben we, alsof we niet weg waren geweest, halverwege weer supergezellige momenten met elkaar gekend.
Jaap, bedankt dat we je hebben gekend. We hebben van je genoten.
