01/04/2013
Rob was altijd in voor een geintje en hij was een zeer gewaardeerde en gedreven collega. Je kon altijd een goed gesprek met hem voeren maar, hij was ook serieus als dat nodig was. Hij werkte met veel passie en pakte echt alles aan wat er op zijn pad kwam. Niets was te lastig voor Rob! Het kon Rob niet uitdagend genoeg zijn. Van Spouten en Karen bij de Cargill tot kleppen van Vautid en alles wat daartussen zat. Ook was Rob wel te porren voor een lastig in te meten bordes met trappen op hoogte. Echt Rob zijn ding. Daar werd hij vrolijk van. Dan stapte hij in zijn auto gewapend met zijn waterpas, schietlood, winkelhaak en notitieblok en dan kwam het wel goed! Maar nog veel belangrijker voor Rob….het paste altijd. Wat een vakman was hij! Nog eentje van de oude stempel, niet lullen maar poetsen hoorde je dan! Ook de begeleiding op locatie nam Rob graag voor zijn rekening. Helemaal zijn ding. Ik heb Rob persoonlijk leren kennen als een zeer sociale en fijne no-nonsens collega. Hij was altijd in voor een geintje of een goed gesprek. Hij was zeer gedreven en altijd bezig met zijn werk. Het maakte hem niet uit waar hij was je kon hem altijd bellen of appen. Helaas Rob, we zullen je heel erg missen. Bert van der Velden
Ciska, Thomas juliette louis en charlie, Iris en Fatih Bijna 34 jaar buren, veel met elkaar besproken over de schutting, de droge humor van Rob, serieuze verhalen, slap geouwehoer en effe bijkletsen over alles. Werkoverleg tussen Ben en Rob. En soms ff een drankje doen. Heel veel sterkte Ciska en familie, Rob zal gemist worden. "Dag Buurman"
09/03/2026
Laat een herinnering achter lees ik op de kaart. Maar wat nu als ik heel veel gezellige, lachwekkende en mooie herinneringen aan Rob heb? Herinneringen vooral aan de donderdagavond in de kantine, deze was heilig en altijd super gezellig. Eerst was dit nog nadat we getraind hadden maar later vonden we het ook prima om zonder die reden (tot laat en soms heel laat) in de kantine te gaan zitten. Als de kantine dicht was fietsten we naar Wormer (Wapen) of zelfs een keer naar Wormerveer (Laantje). De mooiste verhalen van je op die avonden vond ik die over een aantal spraakmakende dorpsgenoten en je vroegere vakanties met de familie Buiten naar het Gardameer. Ik kan me nog herinneren dat je een paar jaar lang op donderdagavond regelmatig een lijstje met namen ging maken van potentiële voetballers voor het oprichten van een soort veteranenteam. Uiteindelijk lukte het, werd je leider van dat team en heb ik nog een paar seizoenen met je gevoetbald. Voetballen kon je nog prima en je was ook nog redelijk snel. Remmen was soms lastig als je op volle snelheid lag zodat je een keer tegen de ballenvanger achter het doel pas tot stilstand kwam. 2,5 jaar geleden sloot je je aan bij ons recreatieve volleybalclubje (gymvereniging Fortuna) op de dinsdagavond. Daar was ik blij mee want dat bracht extra gezelligheid, lachen en weer een aantal doldwaze acrobatische acties met zich mee. Er moesten nog wel nieuwe schoenen komen want al op een van de eerste avonden lag je complete zool onder je schoen vandaan. En toch nog onverwacht en veel te snel werd het stil. Gezellig, belangstellend, kleurrijk en vooral een goed mens zijn geeft dus kennelijk geen enkele garantie om oud te mogen worden. Gelukkig heb je nog een korte periode onwijs kunnen genieten van je kleinkinderen. Ciska, Thomas, Iris, Jan, moeder Buiten en verdere familie wens ik heel veel sterkte met dit vreselijke verlies.
Lieve dierbare van Rob. Zo snel gegaan allemaal. Wat blijft zijn onze herinneringen aan Rob. Dit zijn er heel veel. Samen op de lagere school . Uit school vandaan hangen op de brug bij de Lepelaar. De voetbal vereniging Jisp 3. Aan de bar in de Lepelaar . De brandweer Jisp . Trainen bij Rik , en aan dit alles zitten mooie verhalen vast en dus dierbare herinneringen zijn . Wij wensen jullie allemaal heel veel sterkte toe met dit verlies . Hans en Rania
29/08/2016
Rob, of “Robbie”, zoals ik je altijd begroette. Ik ben dankbaar dat ik je heb mogen leren kennen. Ik weet het nog goed: zestien jaar geleden bij de brandweer, mijn eerste oefenavond. Jij zei dat ik wel een pak mocht uitzoeken. Laten we zeggen dat het niet bepaald het meest frisse pak was dat er hing… en jij lag helemaal in een deuk. We konden het altijd goed met elkaar vinden. En elke keer als één van ons op vakantie was geweest, kwam de opmerking: “Ben je nou wéér op vakantie geweest?” En toen kwamen we elkaar tegen in Kroatië, waar we met z’n vieren een ontzettend gezellige avond hebben gehad. Ik had ook altijd het gevoel dat je er trots op was dat wij in Spanje zijn gaan wonen. Elke keer als we het erover hadden, zei je: “Ik kom zeker een keer langs hoor. Heb je wel plek voor een caravan?” Helaas gaat dat er niet meer van komen. Maar de mooie herinneringen aan al die momenten samen blijven. Ik ga je missen! Bedankt voor alle mooie herinneringen. Rust zacht.
Lieve familie Buiten, Rob, nog maar 65 jaar, veel te vroeg overleden. Onze condoleances met dit enorme verlies. Elke zaterdagochtend, van 9 tot 10 uur, trainen bij Rik met ons vaste groepje. Niet alleen reuze gezellig (veel lachen), maar ook fanatiek. En fanatiek was Rob zeker! Het is nauwelijks te bevatten dat hij er nu niet meer is. Zijn aanwezigheid zal gemist worden. Veel kracht en troost gewenst voor alle dierbaren in deze ongelofelijk moeilijke tijd. René en Helga.
05/03/2026
Lieve Rob, Vroeger met een biertje, een shaggy en je grappige, vaak irritante grapjes, voor mij voelde je als een tweede vader. En wat hebben jullie het zwaar gehad met ons, haha. Zo zal ik je altijd blijven herinneren. Die klote ziekte ging veel te snel. Zoals je zelf zei in het ziekenhuis: “Het is gewoon klote.” Bijzonder dat je straks dicht bij mijn vader ligt, je vriend. Ik stel me voor dat jullie ergens weer samen zitten, net als vroeger. Ik ben dankbaar dat je Kenai nog hebt ontmoet, nog maar een week oud en dat je hem zo mooi vond. Doe mijn vader daarboven de groeten en praat hem even bij! We gaan je hier enorm missen. Maar we zullen altijd met een grote glimlach aan je blijven denken.
Lieve Ciska en familie, Mooie herinneringen heb ik aan Rob, vele avonden bij elkaar op visite in de tijd dat ik op Jisp woonde,en gezellig met hapje en sapje. Veel gelachen, en praten over onze katten, dat waren toen onze " kinderen". Vakantie naar het Sauerland, prachtig groen!😅 Via braamstruikse binnenpaadjes de Kahler Asten " beklommen". Ook tijdens de vakantie uiteraard veel gelachen, Rob was de vrolijke gezelligerd, en in de avond natuurlijk een Hefeweissbier, of een Warsteiner. Alleen maar mooie herinneringen, die ik zeker koester. Lieve Ciska en familie, ik wens jullie alle kracht om dit verlies te verwerken. Denk aan jullie ❤️
Lieve Ciska en kinderen en familie, gecondoleerd en heel veel sterkte. Heb Rob leren kennen bij de brandweer en bij voetbal vereniging Jisp. En we hebben samen gevoetbald in Jip 3. En vele donderdag avonden gezellig een biertje gedronken in de kantine of in de Lepelaar. We hebben veel gelachen en lol gehad. En zo wil ik Rob blijven herinneren. Al is het wel een schok dat het zo snel is gegaan.
07/03/2016
Lieve Ciska, Rob en ik hebben elkaar maar heel weinig ontmoet. Toch herinner ik mij de bijeenkomst in restaurant Mario in Neck tgv jouw 12 1/2 jarig jubileum bij DHM. Rob had goede humor. We hebben heel veel gelachen. En.... wat is er mooier dan iemand herinneren met een lach? Sterkte Ciska, en met jou de kinderen en kleinkinderen. Hopelijk lukt het om elkaar over een tijdje te zien. Houd je haaks! Groet, Ed.
Rob...... mijn pupil/leerling bij machinefabriek Gebr. Klinkenberg in Wormerveer die uitgroeide tot vakman en daarna ook tot vriend. Wat hebben we in de jaren 1977 t/m 1984 toch veel lol gehad en veel dingen samen gedaan bij GKW. Je kwam bij me als leerling en het klikte gelijk tussen ons. Later, nadat je je eigen weg insloeg, hebben we altijd contact gehouden en elkaar opgezocht. Je kreeg verkering, trouwde en samen met Ciska belandden jullie trots in een eigen huis. Thomas en Iris werden geboren en niet zo lang geleden ook twee kleinkinderen. Na het faillissement van GKW belandde je bij Woestenburg & v.d. Meer in Zaandam met Lodewijk van Schaik, ex-Klinkenberger, als baas. Je deed het goed daar maar dat gold ook voor je verdere loopbaan. Bij Klinkenberg had iedereen een bijnaam dus je vader Kees, die daar ook werkte, had er ook een. Hij liep altijd te praten dus 'Kees Kwek' was het logische gevolg. Tja, en als je dan als zoon bij hetzelfde bedrijf gaat werken weet je al hoe laat het is: Rob werd 'Kleine Kwek'. We werkten aan kleinere maar ook aan grote projecten zoals bruggen, scheepsbeladers (foto met Rob is bij de bouw van een scheepsbelader in de jaren 80) en een schulpstuw. Je was een snelle leerling. Zo onderhielden we samen de bruggen in Purmerend. De Gemeente was gek van ons want we konden en deden alles. Maandag 1 maart reed ik langs de Beemsterbrug. De brug is al een tijd kapot en het repareren gaat moeizaam. Ik zei tegen mijn vrouw dat ik jou maar zou gaan appen om te vragen of WIJ niet even moesten gaan kijken. Samen hebben we ook een schulpstuw gebouwd, bij West-Graftdijk in het Noord Hollands kanaal. Toen de klus geklaard was, heb ik een bord gemaakt met de tekst: ** DEZE STUW IS GEBOUWD MET HET VERSTAND VAN JAN ALBERS EN HET LICHAAM VAN ROB BUITEN** De bedrijfsleiding zag hier gelukkig ook de komische noot wel van in! En dan nu dit, wat ben ik geschrokken, ik ben er verdrietig van. Vergeten doe ik je niet vriend. Ciska en familie, heel veel sterkte met dit verlies. Jan Albers
Ciska, wat een schok was het om te lezen dat Rob, op nog echt te jonge leeftijd, is overleden. Zo triest dat jullie o.a. niet meer samen van de kleinkinderen mogen genieten. De (schoon)kinderen die verder moeten zonder vader en moeder Rie die voortaan een loodzware steen in haar 'rugzak' mee moet dragen. Ik zal me Rob blijven herinneren door de grappige/komische grijns die hij meestal op zijn gezicht had en de pretlichtjes in zijn ogen. Het is fijn hem zo'n 50 jaar gekend te hebben. Ik wens jullie veel steun, troost en liefde toe, voor nu en voor de toekomst. Het zal niet makkelijk zijn. Een dikke troostknuffel, Berry Albers.
Lieve familie van Rob, ik heb het voorrecht gehad jarenlang met Rob te mogen samenwerken. Ik heb Rob leren kennen als een zeer gewaardeerde collega, met gevoel voor humor, wij hadden best veel lol samen, maar ook iemand met inzet en vakmanschap voor zijn werk. Nu Rob zo vlak voor zijn pensionering is overleden doet mij dat erg veel verdriet. Ik wens Ciska, kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden heel veel strekte toe met het verlies van Rob. Hij laat een blijvende herinnering achter bij mij.
Lieve Ciska, kinderen en kleinkinderen, Gecondoleerd met het verlies van Rob. Veel te vroeg! Wat had hij altijd droge opmerkingen. Een humorvolle Jisper. Onze eerste hond heette Flappie. Bij onze derde hond riep hij nog steeds als hij langskwam “Hallo Flappie!” Wij koesteren de goede herinneringen aan hem. Wat een gemis. Wij wensen jullie heel veel sterkte toe. Jan & Trees.
