05/03/2026

Lieve Rob,
Vroeger met een biertje, een shaggy en je grappige, vaak irritante grapjes, voor mij voelde je als een tweede vader. En wat hebben jullie het zwaar gehad met ons, haha.
Zo zal ik je altijd blijven herinneren.
Die klote ziekte ging veel te snel. Zoals je zelf zei in het ziekenhuis: “Het is gewoon klote.”
Bijzonder dat je straks dicht bij mijn vader ligt, je vriend. Ik stel me voor dat jullie ergens weer samen zitten, net als vroeger.
Ik ben dankbaar dat je Kenai nog hebt ontmoet, nog maar een week oud en dat je hem zo mooi vond. Doe mijn vader daarboven de groeten en praat hem even bij!
We gaan je hier enorm missen.
Maar we zullen altijd met een grote glimlach aan je blijven denken.