Ik heb Jaap een aantal maanden geleden voor het eerst mogen ontmoeten. Hij had net slecht nieuws gekregen en liep naar de camper om deze op te ruimen. Op het parkeerterrein kreeg ik een ferme handdruk en sprak hij met liefdevolle ogen en overtuigende trots in zijn stem: "ik ben Jaap, de vader van Edwin. Het was kort en krachtig, maar maakte een diepe indruk op me. Onvoorwaardelijke liefde en een rustgevende kracht straalde ervan af. Een paar weken later wist hij mij te intrigeren om een hele etappe wielrennen te kijken. Hetgeen ik tot die dag geen bal aan vond. Als Jaap sprak dan luisterde je en raakte je vanzelf gefascineerd. Daarna aandachtig naar zijn verhalen als vakman geluisterd. Achter alle complexiteit hoorde ik veel intelligentie.
Lieve familie Heijstek heel veel sterkte met dit enorme verlies. Liefs Jochem