19/09/2026
Lieve familie, vrienden, en in het bijzonder lieve Petra,
Voor degenen die mij niet kennen ik ben Jasper, de broer van Petra.
Vandaag staan we hier met een zwaar hart om afscheid te nemen van Otto.
Als ik aan Otto denk, dan denk ik automatisch ook aan Petra. Op 12 juni 1992 gaven zij elkaar het jawoord.
Meer dan 34 jaar deelden zij lief en leed, bouwden zij samen een leven op, maakten zij herinneringen en stonden zij altijd voor elkaar klaar.
Een huwelijk van deze lengte ontstaat niet vanzelf. Dat bouw je samen, dag na dag, met liefde, vertrouwen, respect en toewijding.
In die jaren werd Otto niet alleen mijn zwager, maar ook een belangrijk onderdeel van onze familie.
Wie Otto kende, wist hoe zorgzaam en loyaal hij was. Dat zagen we allemaal terug in de manier waarop hij en Petra jarenlang voor onze ouders hebben gezorgd. Onze ouders woonden bij hen in huis, iets wat tegenwoordig allesbehalve vanzelfsprekend is.
Toen er steeds meer zorg nodig was, nam Otto zonder aarzelen een groot deel van die verantwoordelijkheid op zich. Niet omdat het moest, maar omdat hij een groot hart had.
Vanuit liefde en betrokkenheid zorgde hij ervoor dat onze ouders een veilige en warme plek hadden.
Otto, ik wil je vandaag bedanken.
Het typeert de man die je was. Altijd bereid om klaar te staan voor anderen, zonder jezelf op de voorgrond te plaatsen.
Die behulpzaamheid beperkte zich niet alleen tot de familie. Otto had een passie voor cijfers en financiën. Hij hield ervan om orde te scheppen in ingewikkelde zaken en mensen weer inzicht te geven.
Toen hij in 2017 zijn baan verloor, besloot hij die kennis op een bijzondere manier in te zetten. Hij ging mensen helpen die vastliepen in hun financiële situatie.
Met geduld, kennis en oprechte aandacht gaf hij velen weer grip op hun geldzaken en vaak ook weer vertrouwen in de toekomst.
Dat zegt veel over wie Otto was. Iemand die zijn kennis gebruikte om anderen verder te helpen. Iemand die liever gaf dan ontving.
Lieve Petra,
Op 12 juni van dit jaar stonden jullie nog stil bij jullie 34-jarig huwelijk. Niemand had kunnen vermoeden dat wij slechts enkele maanden later afscheid zouden moeten nemen van Otto.
Meer dan 34 jaar was hij jouw maatje, jouw steun en toeverlaat. Degene met wie je lief en leed deelde. Degene met wie je toekomstplannen maakte, herinneringen verzamelde en het gewone leven bijzonder maakte.
Het verlies dat je nu moet dragen is groot.
Veel te groot voor woorden.
De leegte die Otto achterlaat zal nog lang voelbaar zijn.
Toch hoop ik dat er naast het verdriet ook ruimte blijft voor de vele mooie herinneringen die jullie samen hebben gemaakt
Herinneringen die niemand ooit van je af kan nemen.
Namens iedereen die hier vandaag bij elkaar is gekomen om afscheid van Otto te nemen, wil ik zeggen je staat er niet alleen voor.
Wij zijn er voor je.
Vandaag, morgen en in de tijd die nog komt.
Op 14 september 2026 kwam er een einde aan het leven van Otto, maar niet aan de herinneringen die hij heeft achtergelaten. In jou, Petra, in onze familie, in de mensen die hij heeft geholpen en in iedereen die hem heeft gekend, leeft een deel van hem voort.
Otto, bedankt voor wie je was.
Bedankt voor je zorgzaamheid.
Bedankt voor je hulpvaardigheid.
Bedankt voor je liefde voor Petra en voor onze familie.
Wij zullen je missen.
Rust zacht, Otto.