Mijn herinnering aan Jaap, mijn jongste broertje. De prachtige foto op de rouwkaart, Jaap schaatsend naar de ondergaande zon, deed mij meteen denken aan een winter, een aantal jaren geleden. In de vroege ochtend ging de telefoon. Jaap aan de lijn. Ga je mee schaatsen? Ik wilde wel, maar over 1. nacht ijs, dat liever niet. Jaap ging dus wel. Want zo was hij. Gewoon doen. Later hoorde ik dat hij die dag gewoon 2 x door het ijs was gezakt en er gewoon weer uitklom. Toen het bleef vriezen, hebben we samen nog een mooie tocht door de polder geschaatst. En toen was hij niet mijn kleine broertje, maar mijn grote broer achter wie ik mocht schaatsen, zodat hij mij uit de koude oostenwind hield. Zo was Jaap. Hij was beschermend voor iedereen. Toen ik naar de Soestwetering was gefietst, en niet precies de weg terug wist, bracht hij mij tot aan het Heerenhuis. Nu weet je de weg wel weer. Nog een herinnering aan mijn broertje, die ik in opdracht van mijn moeder iedere dag naar de kleuterschool moest brengen. Hij op zijn step en ik fietsend naast hem. Want op de kleuterschool waren er jongetjes die hem wilden plagen. En dat kan dus niet. Ik zal je missen Jaap, maar dat geldt nog zoveel meer voor Margriet, voor de jongens en ook voor de kleinkinderen die hun opa zullen missen. Jaap, grote broer, rust in vrede. Annelies
Lieve Margriet, kinderen en kleinkinderen, Het is nog steeds moeilijk te geloven dat we zo snel afscheid hebben moeten nemen van Jaap. Jaren - al sinds 1998 - hebben we samengewerkt. In die lange tijd hebben we zo ontzettend veel bijzondere momenten gedeeld - van de meest hilarische situaties tot aan de meest spannende uitdagingen, maar ook emotionele en persoonlijke gebeurtenissen. Zo is er naast de zakelijke band ook een oprechte vriendschap ontstaan. Wat hebben we om onszelf gelachen toen we op de terugweg van een bezoek aan een relatie in Oost-Duitsland voor de 4de keer dezelfde pizzeria naderden op hetzelfde kruispunt, maar steeds vanuit een andere windrichting, terwijl we alleen maar zo snel als mogelijk terug naar huis wilden. Ok, er was dan weliswaar nog geen navigatie, maar het was toch zeer gênant. We hadden onszelf toch net iets intelligenter ingeschat. Het bezoek zelf was overigens ook bijzonder te noemen. Het begon al toen we het bewaakte industrieterrein opgingen. Toen ik uiteindelijk na het afronden van het strenge veiligheidsexamen door het poortje mocht, stond Jaap heel relaxed een sigaretje te roken - precies onder een bord van ca. 6 x 6 meter met het "verboden te roken" symbool erop. Even later sloten we één van de meest succesvolle deals uit de geschiedenis van ons bedrijf. De voornaamste reden was dat wij allebei simpelweg te ziek waren om ook maar iets uit te brengen. Het bleek een gouden strategie. De tegenpartij raakte dusdanig geïrriteerd door onze stoïcijnse houding dat deze snel overstag ging. Wat een toptrip was dat! Een anekdote die nog vaak ter tafel is gekomen en nog vaak ter tafel komen zal. En dat is er dan nog maar één van velen. Ik zal Jaap enorm missen - uiteraard binnen het bedrijf, maar ook als vriend. Hij was een rots in de branding, een kei in creatieve oplossingen - altijd voorop, maar ook een luistenend oor, een maatje... Heel veel sterkte voor jullie allemaal! Lieve groet, Olga
Regina heeft een kaars aangestoken.
Ik heb Jaap een aantal maanden geleden voor het eerst mogen ontmoeten. Hij had net slecht nieuws gekregen en liep naar de camper om deze op te ruimen. Op het parkeerterrein kreeg ik een ferme handdruk en sprak hij met liefdevolle ogen en overtuigende trots in zijn stem: "ik ben Jaap, de vader van Edwin. Het was kort en krachtig, maar maakte een diepe indruk op me. Onvoorwaardelijke liefde en een rustgevende kracht straalde ervan af. Een paar weken later wist hij mij te intrigeren om een hele etappe wielrennen te kijken. Hetgeen ik tot die dag geen bal aan vond. Als Jaap sprak dan luisterde je en raakte je vanzelf gefascineerd. Daarna aandachtig naar zijn verhalen als vakman geluisterd. Achter alle complexiteit hoorde ik veel intelligentie. Lieve familie Heijstek heel veel sterkte met dit enorme verlies. Liefs Jochem
Lieve Jaap, Van de vele herinneringen, zomer en wintervakanties en WGVL is er één die meteen bij mij opkomt. Dat is de autorit naar Frankrijk, op weg naar de wintersport. Ik reed met jullie mee in de grijze Passat, met ik-weet-niet-hoeveel-kilometer op de teller. De auto waar je volgens jou niet instapte, maar die je “aantrok” Ik had er wat minder vertrouwen in, en onderweg stopte hij er inderdaad mee, Even paniek in de auto behalve bij jou. Jij stuurde rustig naar de vluchtstrook en zei: “Niks aan de hand, jullie kunnen rustig verder slapen.” En je had gelijk. Die rust, dat vertrouwen en die nuchterheid typeerden jou. Wij wensen de familie Heijstek heel veel sterkte met dit grote verlies. Liefs, Wessel, Dorien, Mats en Fenna
Lieve, lieve Margriet, kinderen & kleinkinderen, We kennen elkaar niet persoonlijk… Toch heb ik de indruk dat ik jullie een beetje ken… (Na 14 jaar samen werken met Jaap)” Door het “Stoefen” van Jaap (Weet eigenlijk niet of deze term in Nederland bekend is?) Aangezien ik zelf graag kokkerel, heb ik de privilege gehad om af en toe een stukje te mogen proeven van uw kookkunsten….. Er zit geen suiker in hé… maar wel 20 kruiden…” Hoor het hem nog zo zeggen…) Zo stoefen & fier over zijn zonen!!!! En mega blije Opa!!! Was vereerd dat hij blij was met mijn kaartje in het boek dat hij ECHT wou houden, terwijl dat niet mijn sterkte punt is… Heb nog 2 boeken van Jaap die ik mocht houden… het vergt een beetje moeite om ze te lezen.. maar het gaat lukken & blijven een speciale herinnering zijn… Maar…. volgend op de gedachte van dat kaartje… Zou ik willen zeggen dat als er woorden waren die troost brengen….. Dan zou ik de hele wereld vol schrijven voor jullie… Oprechte innige deelneming, Valerie
Beste Jaap, op de eerste repetitie na de zomervakantie van ons koor werd ik gevraagd om het penningmeesterschap van jou over te nemen in verband met jouw gezondheid. Dezelfde week zat ik bij jullie aan de eettafel. Wat was je alles sterk aan het regelen! En met name voor Margriet en de kinderen. Dat kwam ook wel ter sprake. Dank je wel voor alles wat je voor het koor hebt gedaan en ik wens Margriet en de kinderen alle liefs en sterkte in deze moeilijke tijd. Liefs Sandra Mustert
Wij kennen Jaap uit de tijd dat we jarenlang samen bij De Vriendenploeg op zondagse ritjes op de racefiets reden. Het hoogtepunt van die ritten waren de stops halverwege. Twee koppen koffie, want bij De Vriendenploeg had iedereen recht op een tweede ronde, en een appelpunt met slagroom. Eerst nam Arie de week door voordat hij iemand anders het woord gaf. Als er iemand dan wat gezegd had, kakelde iedereen door elkaar heen. Jaap bekeek dit vanaf de zijlijn met een grote glimlach. Hij zag dat het goed was. We hebben ons menigmaal verbaasd over de kracht die in het lijf van Jaap had. Had hij een avondje stevig doorgehaald, meldde hij zich toch om 9 uur bij het Heerenhuis, onze verzamelplaats. En dan daarna gewoon op kop fietsen hè. De jongens die zich de hele week een ongeluk trainden snapten er niets van. Voor Jaap was het de normaalste zaak van de wereld. Elk jaar werd er een feestavond georganiseerd. Daarvan is er een die ons nog in het geheugen gegrift staat. Eerst met z’n allen sporten in De Wadden en daarna naar de tot feestlokatie omgebouwde boerderij aan de Noorderweg in Wijdewormer. En er was er van alles. Met hoeden, snorren en brillen dansten we in het rond. Naar dat feest keek Jaap ook steevast met veel plezier op terug. Onvergetelijk was ons jaarlijkse verblijf met de ploeg in Oostenrijk. Legendarisch was het moment dat we in de feesttent terecht kwamen waar de brandweerkorpsen van Lienz en omgeving hun jaarfeest vierden. Nou, met behulp van enorme hoeveelheden Schnapps en Bier kunnen de Oostenrijkse brandweerlieden wel een feestje bouwen. Wij schoven naar binnen en na een tussenstop in de Schnappstent bereikten we de Bierstube. Hier werd het bestelde bier niet op dienstbladen uitgeserveerd, nee, er waren enorme houten gereedschapskisten waarin het schuimende gerstenat kon worden opgehaald. En Jaap had het druk; we zagen hem regelmatig als een bouwvakker op een stelling met in iedere hand een volledig gevulde gereedschapskist naar ons toelopen. Het was een hilarische, supergezellige avond. Jaap zei de volgende ochtend de historische woorden: “ik ben vannacht met een lach op mijn mond in slaap gevallen”. Toen De Vriendenploeg werd opgeheven zagen we elkaar nog sporadisch als we weer eens toevallig een groepje bij elkaar hadden die op de fiets sprong. Ook toen hebben we, alsof we niet weg waren geweest, halverwege weer supergezellige momenten met elkaar gekend. Jaap, bedankt dat we je hebben gekend. We hebben van je genoten.
Lieve Familie Heistek, veel sterkte met het verlies van Jaap. De familie Koeman kent de familie Heistek al vanaf Bob en Mark samen gingen voetballen bij PSCK. Vanaf daar kwamen ze elkaar vaak tegen in kantines en Heerenhuizen. Jaap was een groot liefhebber van voetbal, bier en gezelligheid en dus kon hij het goed vinden met Nico. De volgende generatie pakte dit stokje ook fanatiek op en gingen en gaan al jaren met elkaar op vakanties in de WgvL, WgPC of het Grote Huis. Jaap kon natuurlijk niet lang achterblijven en stapte in 2008 als Rookie in en gaat nog steeds be boeken in als oudste actieve deelnemer ooit. De combinatie van sport en gezelligheid kon hij erg waarderen – ook als zijn barkruk onder hem wegzakte of hij zijn kinderen uit het Cola Hofje moest halen. In latere jaren zijn we nog een aantal keren naar Liverpool geweest om daar St Patricks Day te vieren. Jaap kon daar met verbazing discussieren over het sluizen-systeem, liet zich wegvaren op onvergetelijke boottochten over de Mersey, vergaapte zich in het Beatlesmuseum en voorzag de vele pubs van een kritisch cijfer. De laatste keer was in maart 2025 en we spraken af om de jaarlijkse Liverpool trip voort te zetten tot Jaap of Nico omvalt. De beresterke Jaap viel helaas veel te vroeg om, want we hadden graag nog vele trips met Jaap gemaakt. Genoten van zijn mooie lach, zijn mooie verhalen, de droge one-liners en zijn kunde in het ledigen van bierglazen. We gaan je erg missen. Familie Koeman
Lieve Margriet, kinderen, kleinkinderen en overige familieleden.
Omdat we een sterk geloof hadden in zijn verlengde levenstermijn kwam het overlijdensbericht van Jaap voor ons toch nog onverwachts aan.
Jammer want eigenlijk was voor hem nu de tijd aangebroken om eens echt met zijn gezin te kunnen gaan genieten van het leven.
Jaap met zijn unieke persoonlijke uitstraling is er niet meer!
Jaap ook de man die voor elk probleem een oplossing vond.
Zoals in zijn overlijdensbericht opgemerkt was Jaap enorm sociaal bewogen en altijd tijd vrijmakend voor andere mensen om voor hen hun probleem op te lossen.
Met zijn commerciële en technische vaardigheden kon Jaap met zijn presentaties en het beantwoorden van de vraagstukken van onze internationale klanten altijd als winnaar uit de bus komen.
Na weeral zo’n succes gingen we vaak een pintje drinken en ook hier kunnen we stellen dat Jaap zijn mannetje stond. Steeds plezierig en overtuigend maar vooral gezellig en inspirerend waren dan zijn verhalen. Een dag later noemde hij dat steevast een TOPPERTJE!
Op zijn inzet en werktijd stond geen maat en daarnaast was Jaap een uitmuntende kwaliteitsman.
Het was voor ons dan ook een groot genoegen om jarenlang (30 jaar!) met Jaap samen te werken feitelijk tot aan zijn overlijden toe.
Veel te jong is Jaap van ons heengegaan.
Vaarwel Jaap we zullen je blijvend herinneren.
Addy en Herman van Aert.
27 dec. 2025 Schilde-België.
Altijd die open deur, het warme welkome gevoel als je binnenstapte. Zo belangrijk toen en zo fijn als ik je zag in het nu. Voor nu is het gemis. Bedankt voor je altijd geïnteresseerden vragen en je oprechte lief zijn. Sterke Margriet ♡ Mark, Rene, Edwin en Stefan. X Maike & Tabitha
En als de wind net als afgelopen dagen naar het oosten draaide en de temperatuur begon te zakken, dan werden we toch wel een tikkeltje nerveus. Het zou toch zo maar eens gebeuren dat we de ijzers kunnen onderbinden. Een select groepje fanatiekelingen wist elkaar dan altijd te vinden. En ook al sprak je elkaar langere tijd niet, die verbintenis was direct weer aanwezig. Jaap stond altijd klaar met zijn schaatsen. Een wolle muts op en met een rijp bedekte snor trotseerde hij de koude winters die we vroeger nog wel eens hebben gehad. De stijl van Jaap was zoals ik Jaap ook als persoon heb gekend. Krachtige zijwaartse slagen waarbij hij zijn rug redelijk recht hield. Hij was niet echt een stylist maar hij had wel veel kracht en een groot doorzettingsvermogen. Hij genoot vooral van de sport, de natuur en wat het leven verder te bieden heeft. Jaap was niet alleen een gevoelsmens maar hij had een groot hart en droeg iedereen ook een warm hart toe. Hij genoot van de avonden in het Heerenhuis, van gezelligheid en het liefst nog met zijn Margriet. Lieve Jaap ook al zagen we elkaar de laatste paar jaren minder maar de klik die ik met jou heb gehad was er altijd en zal ik de rest van mijn leven nooit vergeten. Rust zacht vriend
Lieve Margriet en kinderen. Heel veel sterkte in deze vreselijk moeilijke tijd. Bizar dat Jaap zo snel achter Wil is gegaan. Ik weet zeker dat Wil jullie altijd dankbaar was voor wat jullie voor ons deden. Ik hoop dat wij iets voor elkaar kunnen betekenen. Veel sterkte Margriet. Onze vriendschap is me na al de jaren heel dierbaar.
Een van de meest vriendelijke en positieve mensen die ik ken, kon deze strijd helaas niet winnen. Dit voorjaar nog vol optimisme even langs gekomen in de Ardennen en nu ben je er niet meer. De herinneringen leven voort Jaap en de vuilniszak wordt nooit vergeten. Lieve Margriet, Junior, Mark, René, Edwin en de rest van de familie, heel veel sterkte met dit grote verlies.
Lieve Margriet, kinderen, kleinkinderen en allen die Jaap lief hadden, veel sterkte met het verlies van Jaap. Ook ik heb de eer gehad om met Jaap te mogen voetballen in het meest gezellige team van PSCK. Maar de herinneringen gaan veel verder terug als toenmalig overbuurman. Jij was het die ons belde op een zaterdagmiddag dat je directe buurman ging verhuizen en dat het je wel wat leek om buren te worden. De rest is geschiedenis. Van smorgens een kopje koffie op de steiger, tot 'kinder'biertjes in de late uren en met heater en statafel midden op het ijs een juttersbitter proeverij houden, ik blijf erbij die van Terschelling is lekkerder. De prachtige schaatstocht naar Broek in Waterland blijft legendarisch. Verdwaald in de polder riep jij vol stelligheid dat het volgende dorp zeker Broek niet kon zijn. Dat Gérard en ik een andere mening hadden kon jij niet uitstaan. En daar ging jij, op je hoezen door het dorp naar de kerk. Met licht chagrijn kwam je na een kwartier terug het ijs op, iets mompelend: het is toch Broek! God wat hebben wij gelachen die dag! Jaap wat gaan we jou missen als fijne buurman maar ook als vriend! Dank voor alles! En we zullen zeker een beetje op jou Margriet passen, belooft is belooft! Jeffrey en Samantha Sven en Cas
Aller eerst wil ik Margriet, kinderen, familie en kleinkinderen heel veel sterkte wensen. Naast mooie schaatstochten die wij hebben gereden staat er één bijzondere, vanuit Broek in waterland terug naar het Kalf, de winter dacht ik stop er mee. De wind draaide, het regende en scheuren in het ijs waren onzichtbaar, ik kwam in een scheur en gleed meters over het ijs met een grote golf water voor mij uit. Jaap kon een brede grijns niet meer onderdrukken. Fietsen was ook een sport die wij samen met de Vriendenploeg graag deden. Een voorval in Breukelen haalde Jaap graag op als wij elkaar spraken. In de ochtend voor de start van een toertocht liep een vrij knappe dame haar hondje uit te laten, zij trok mijn aandacht en helemaal haar kapsel, die zag er wild uit. Ik riep iets van “ jij hebt vast een zware nacht gehad ?” ze antwoordde heel snel en stellig, er is helemaal niks gebeurd gisteravond! De eerste tien kilometer hebben we nagenoten van haar reactie. Het is best lastig om je in te leven in dat soort situaties, laat staan als het geschreven staat. Jaap heb ik altijd gewaardeerd om zijn interesse, zijn openheid en sportiviteit, Jaap was in alles groots. Gerard Neijzing
Wat een groot gemis!! Ik heb een hele hoop aan mooie herinneringen aan Jaap! Van vakanties als tiener naar Spanje en meerdere WGVL’s tot weekendjes weg 🙌🏼 we gaan je heel erg missen Jaap!! ❤️❤️ en heel veel sterkte aan Margriet, kids en klein kinderen ❤️ X Daniël, Kelly, Jill, Sam en Bo
Familie Heistek, Ik ben blij dat ik met Jaap een balletje heb mogen trappen in de Zat1 van de rood/zwarte leeuwen. Jaap was een een topper en altijd in voor gezelligheid. Jaap was ook zo sterk als een beer maar helaas kon hij deze “wedstrijd “ niet winnen. Familie,heel veel sterkte en kracht en we zullen hem nooit vergeten! Rust zacht vriend.
Lieve Margriet, (klein)kinderen, vrienden en andere geliefden van Jaap, Jaap was voor mij en anderen een zeer gewaardeerde medespeler van PSCK zaterdag 1 waarmee we ongekend gezellige donderdagavonden, zaterdagmiddagen en soms ook zondagmiddagen hebben beleefd. Zoals gangbaar in een dergelijke groep was ook Jaap niet vies van heerlijke galgenhumor over elkaar maar incasseerde hij dergelijke opmerkingen ook met een grote gemeende lach. Jaap is daarbij ook na wedstrijden van de zaterdag 1 meermaals door Sjaak Bakkum uitgeroepen tot Man of the Match waarna hij de bijbehorende trofee in de vorm van een patabakje, gevuld met drop, spek en zure matten mét mayonaise, ketchup en gebakken uitjes, in ontvangst mocht nemen. Dat werd vervolgens groots gevierd. Na de fusie van PSCK zijn ‘we’ onze huiskamer en elkaar helaas kwijtgeraakt maar de mooie herinneringen zijn gebleven. Gecondoleerd met het grote verlies van Jaap en ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd. René van Wensveen
Lieve Jaap en lieve familie, We zijn diep geraakt door het overlijden van Jaap... We kijken met veel warmte terug op wie hij was. Zijn aanwezigheid zal meer dan gemist worden in de straat... Ook door Stef en Thijs met wie hij altijd een praatje maakte (opa Jaap)... Het is nauwelijks te bevatten dat het zo snel gegaan is. Wij wensen jullie heel veel kracht, liefde en troost toe in deze moeilijke tijd. Rust zacht lieve Jaap♥ Heel veel liefs Wouter, Laura, Stef en Thijs